Celem zorganizowania wystawy prac uczniów i spotkania nauczycieli  jest integracja środowiska nauczycielskiego regionu, wymiana doświadczeń pedagogicznych, popularyzowanie rzeźby jako dyscypliny plastycznej w regionie, inspirowanie uczniów do doskonalenia umiejętności  artystycznych i motywowanie do twórczych działań, współpraca ze  szkołami plastycznymi regionu i instytucjami kultury regionu.

Uczniowie klas V w liceach plastycznych realizują prace dyplomowe z przedmiotów kierunkowych oraz dodatkowo wybierają aneks z wybranej dyscypliny plastycznej z rysunku, malarstwa lub rzeźby. Po wyłonieniu tematu zadania, opracowaniu koncepcji i projektów przestępują do wykonania form przestrzennych w materiale, rysunków na kartonie lub obrazów na płótnie.

Na wystawie prezentowane są rzeźby z kilku ostatnich lat, można oglądać rzeźby realizowane najczęściej w gipsie, ceramice oraz w technikach autorskich w których wykorzystywany jest drut, papier i tkaniny.

Jeśli chodzi o tematykę realizowanych prac, najczęściej pojawiają się motywy związane z figurą ludzką. Są to głowy, popiersia, całe postacie lub fragmenty postaci. Często uczniowie sięgają również po temat zwierzęcia, traktując go jako studium ruchu i charakteru formy. Pojawiają się także postacie wyobrażone – bohaterowie z wyobraźni, formy fantastyczne lub symboliczne.

Grzegorz Tomkowicz

Wystawa „Panta rhei” obejmuje szklane obiekty artystyczne inspirowane naturą wody oraz doświadczeniem uważnego patrzenia. Artystka bada relacje między wodą a szkłem – dwoma żywiołami o wspólnej naturze.  Delikatnymi i kruchymi, a jednocześnie potężnymi, nieprzewidywalnymi i niemożliwymi do pełnego ujarzmienia.

Prezentowane obiekty są próbą „zatrzymania” ulotności – refleksów, ruchu, drgań światła – i zapisem fascynacji wodą jako żywiołem, procesem i metaforą nieustannej zmiany. Ekspozycja obejmuje kilka prac z cyklu łączącego szkło z abstrakcyjną fotografią refleksów wodnych, rozwijanego przez artystkę ​w ostatnich latach.

* * *

KATARZYNA PILCH – Urodzona w 1997 roku w Krakowie, w rodzinie artystów rzeźbiarzy – Jacka Pilcha i Małgorzaty Zabierowskiej-Pilch.

W latach 2010–2022 trenowała wioślarstwo w klubach UKS 1993 Kraków oraz AZS AWF Kraków. Reprezentowała Polskę na wielu międzynarodowych zawodach, m.in.: Mistrzostwach Świata – Hamburg, Niemcy, 2014; Rotterdam, Holandia, 2016; Mistrzostwach Europy – Hazewinkel, Belgia, 2014; Racice, Czechy, 2015; Ratzeburg, Niemcy, 2016, oraz na Młodzieżowych Igrzyskach Olimpijskich – Nanjing, Chiny, 2014.

W 2016 roku otrzymała stypendium sportowe USC Full Tuition Athletic Scholarship i rozpoczęła studia na Uniwersytecie Południowej Kalifornii w Los Angeles. Przez cztery lata łączyła intensywny trening z nauką, studiując kognitywistykę – interdyscyplinarną dziedzinę badającą mózg, umysł i świadomość. W 2018 roku rozpoczęła studia w Roski School of Art and Design w Los Angeles, które ukończyła z wyróżnieniem w 2020 roku. Otrzymała Renaissance Scholar Prize – nagrodę przyznawaną dziesięciu najlepszym studentom Uniwersytetu Południowej Kaliforni oraz PAC-12 Postgraduate Scholarship – stypendium Konferencji PAC-12 dla najlepszych sportowców, przeznaczone na pokrycie kosztów kontynuacji nauki na studiach drugiego stopnia. Otrzymała także kilka innych nagród akademickich i sportowych, m.in. David X. Marks Scholar-Athlete Award, CRCA Division, National Scholar Athlete Award.

Nagrody te umożliwiły jej studia na Uniwersytecie Cambridge w Wielkiej Brytanii, 2020–2021. Pracę magisterską poświęciła koncepcji „uważnej fotografii”, łączącej praktykę medytacji i sztuki w procesie świadomego patrzenia. W tym czasie reprezentowała uczelnię w prestiżowych regatach Oxford and Cambridge Boat Race oraz Henley Royal Regatta.

Po ukończeniu studiów za granicą powróciła w 2021 roku do Krakowa. W latach 2023–2025 realizowała podyplomowe studia na Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu, w Pracowni Ekspansji Szkła prof. Małgorzaty Dajewskiej. Od 2025 roku kontynuuje naukę w tej uczelni na studiach magisterskich na kierunku Sztuka i Wzornictwo Szkła.

Brała udział w licznych wystawach w Polsce i za granicą, m.in.: UCS Roski Undergraduate Open Studios, Los Angeles, 2019; Intermediate Photography Student Exhibition, Los Angeles, 2020; Glass and Love – Performance, Venice Glass Week, 2025; Glass and Love, Liberec, 2025; Czuję, Ufam, Płynę, Galeria BB, Kraków, 2025/6.

Twórczość Kamili jest procesem ciągłej przebudowy i ewolucji. Artystka pracuje ze szkłem w płomieniu palnika, a technologia neonów i plazmy staje się dla niej narzędziem zarówno technologicznego eksperymentu, jak i poetyckiego wyrazu. Testuje granice materiału, światła
i energii, nieustannie poszukując nowych sposobów wizualnej i emocjonalnej ekspresji. W jej obiektach wnętrza są żywe — wypełnione rozrzedzonymi gazami szlachetnymi pobudzonymi wysokim napięciem, które wytwarzają ulotne, pulsujące światło. To światło,efemeryczne i nieuchwytne, staje się metaforą stanu współczesnej egzystencji.

Tytuł wystawy „Egzystencja rozrzedzona” odwołuje się zarówno do fizycznych
właściwości prac — wykorzystania gazów szlachetnych w roli świetlnego medium — jak i do emocjonalnego pejzażu współczesnego życia, w którym intensywność doświadczeń często
ustępuje miejsca znużeniu, przebodźcowaniu lub wewnętrznemu rozproszeniu. W świecie, który wymaga od człowieka nieustannej gotowości, reakcji i rozwoju, subtelniejsze przeżycia
bywają spychane na margines percepcji. Rzeźby Kamili balansują zatem na granicy światła i ciemności, obecności i ulotności, napięcia i ukojenia — stając się wizualnym komentarzem do codziennego stanu zawieszenia.

Ważnym wymiarem tej wystawy jest także osobiste doświadczenie artystki. Życie z ADHD wiąże się dla niej z nieustannym poszukiwaniem impulsów, oscylowaniem między ekscytacją a przeciążeniem oraz lękiem przed „rozrzedzoną rzeczywistością” — przestrzenią, w której intensywność odczuć słabnie, a niepewność zaczyna dominować nad ambicją. Świetlne rzeźby stają się materializacją tego napięcia: mikroskopijnych wyładowań, ciągłego
przepływu energii, chwilowej intensywności i delikatności zarazem.

Wystawa Kamili Mróz zaprasza do introspekcji, do uważnego spojrzenia na światło, które migocze na granicy widzialności, i na emocje, które — podobnie jak gaz zamknięty w szklanej formie — zmieniają swoje stany, przepływy i intensywności. To opowieść o współczesnej 
egzystencji, w której wzmożenie i ulotność tworzą wspólny, nieustannie pulsujący rytm.

Każdy z szesnastu naszyjników ma niepowtarzalny, indywidualny charakter wynikający zarówno z ręcznego wykonania szklanych medalionów, jak i ich fantazyjnej oprawy według autorskiego projektu Marty Bożek-Pocenty.

Kolekcja ma charakter limitowany i prezentowana będzie w hallu CDS od stycznia do maja 2026 roku, chyba że wcześniej wszystkie znajdą nabywców:)

Beata Szajna jest aktywna również w dziedzinie sztuk wizualnych (m.in. malarstwie i rysunku). I część tego artystycznego dorobku zobaczymy także na tej wystawie.

***

Beata Szajna od 1998 roku zatrudniona w Krośnieńskich Hutach Szkła (obecnie Krosno Glass S.A.) na stanowisku specjalista projektant. Zajmuje się projektowaniem szkła, tworzy kolekcje autorskie oraz projekty na zamówienie klientów z całego świata. Jej prace były prezentowane na ok. 30 wystawach zbiorowych i targach na terenie Polski, Niemiec, Austrii, Włoch, Francji, Stanów Zjednoczonych, Anglii, Izraela i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. 

Jest laureatką licznych nagród i wyróżnień, m.in. „Złote Ville” za zestaw szkła artystycznego Molly, 2014; Laur Klienta, 2011; Dobry Design za Karafkę Vinoteca, 2015. Jej wazon Samara, zaprojektowany na Targi we Frankfurcie w 2005 roku, został zaprezentowany na wystawach w Mediolanie 2019 i Dubaju, 2021 i był jednym z najchętniej kupowanych produktów Krośnieńskich Hut Szkła w pierwszym dziesięcioleciu XXI wieku – wyprodukowano i sprzedano ponad 25.000 sztuk wazonów.

***

Beata Szajna łączy w sobie racjonalny umysł projektanta, którego zadaniem jest stworzenie szkła nie tylko użytkowego, ale i użytecznego z pasją i nadwrażliwością artysty, szukającego języka dla emocji i złożoności świata. Dzięki tej dwoistości powstają dzieła różnorodne. Proste w formie, wręcz ascetyczne, albo dla odmiany rzeźbiarskie, czy wręcz malarskie. Jedne są klasyczne, eleganckie i powściągliwe, inne nowoczesne, bogate, nieoczekiwane. Mamy więc szkła zachwycające harmonią i spokojem, urzekające gładką powierzchnią i wysmakowanym kolorem szklanego tworzywa i mamy giętą materię poddającą się woli twórcy, nowoczesne akcenty, kształty i formy. Wiele z jej prac, choć nie zatraca funkcji użytkowych, śmiało może pełnić rolę skończonych i oryginalnych dekoracji wnętrz. Bogactwo wyobraźni, wrażliwość na trendy w designie, oraz na ponadczasowe piękno sprawiają, że wszystkie zaprojektowane przez Szajnę szkła to dzieła zwracające uwagę i budzące zachwyt. Od kompletów szkła stołowego po dużych rozmiarów wazony, czy butle. A, że projektantka jest czynna zawodowo – z pewnością zobaczymy jeszcze wiele interesujących realizacji.

Różnorodność kształtów i kolorów tej kolekcji dotyka w niezwykłe subtelny sposób zmysłów, trafiając w najbardziej wyrafinowane gusty i zapatrywania.

Jej rozmaitość, tak kolorów szkła jak i kształtów oprawy, może rozświetlić i rozjaśnić nawet najkrótsze i najbardziej szare jesienne dni, przywołując na pamięć te jasne i kolorowe z początku jesieni.

Kolekcja składa się z 16-tu naszyjników. Ma limitowany charakter i prezentowana będzie w hallu CDS w Krośnie do grudnia 2025 roku.

Małgorzata Dajewska, Marta Wojciechowska, Karolina Kindler-Skowronek, Małgosia Mitka, Kasia Hałas, Beata Szajna, Pati Dubiel oraz Barnabas Wetton
Szkło. Sztuka i wzór

Miejsce:
Sala wystaw CDS, Centrum Dziedzictwa Szkła, ul. Blich 2, Krosno – wejście bezpośrednio z ulicy Blich.

W niedzielę, 14.09. w godz. 10.00-12.00 w pracowni hutniczej CDS będą miały miejsce

Rozmowy i pokazy przy piecu szklarskim

Część I – Od rzemiosła po sztukę. Szklane opowieści
Część II – Od szklanki po szkło w architekturze. Projektant i artysta

Moderator
Małgorzata Dajewska

Prelegenci
Małgorzata Dajewska, Marta Wojciechowska, Karolina Kindler-Skowronek, Małgorzata Mitka, Katarzyna Hałas, Beata Szajna, Pati Dubiel

Wymagana rejestracja:

Rejestracja na warsztat: Rozmowy i pokazy przy piecu szklarskim

WYSTAWĘ BĘDZIE MOZNA OGLĄDAĆ POZA TERMINEM FESTIWALU 12 września oraz od 15 do 23 września włącznie, w godzinach otwarcia CDS.

Wystawa czynna do 9.09.2025.

Urszula Gortat, artystka amatorka, znana jest w lokalnym środowisku bardzo dobrze. Jej obrazy zdobią niejedno wnętrze, przydając mu ciepła i klimatu.

Ukończyła AGH i w życiu zawodowym daleka była od spraw artystycznych. Cudownie się stało, że znalazła w sobie siłę, by wewnętrzne pragnienie i pociąg do pędzla zrealizować. Od lat jest bardzo aktywna twórczo, poszukująca, odważna. A jednocześnie wrażliwa i tę swoją romantyczną wrażliwość przenosi na płótna. Wielokrotnie wyróżniana i nagradzana ma na koncie liczne wystawy indywidualne i uczestnictwo w zbiorowych.

Na wystawie w Galerii za Szkłem CDS zobaczycie starsze prace, ale też dzieła nowe – pokłosie ostatnich miesięcy pracy. Są wśród nich obrazy szczególnie jej bliskie, płótna wypożyczone z prywatnej kolekcji, pejzaże, kwiaty, lasy i łąki. Jedne wydają się wyciągnięte z niebyty kilkoma zaledwie muśnięciami pędzla, inne przypominają utrwaloną  fotografię. Nostalgiczne i delikatne, jak mgły, a obok nich inne, uderzające feerią barw pokazują nie tylko świetny warsztat, pewną rękę i oko, ale także głębię przeżyć, które przefiltrowane przez umysł i serce artystki tworzą nowe światy wchłaniające widza.

To malarstwo nie tylko piękne, ale i ciepłe, bliskie, przyjazne. Bajkowa aura, świetlistość, gra świateł i cieni wprowadzają spokój i harmonię, pozwalając na wyciszenie i odpoczynek od zgiełku rzeczywistości.

Wystawa czynna od 15 czerwca -15 sierpnia 2025

Od 14:00 do 16:30 Narodziny Wenus – pokaz realizacji rzeźby

pracownia hutnicza w Centrum Dziedzictwa Szkła w Krośnie

Natalia Komorowska&Jarosław Kozioł w ramach Stypendium „Młoda Polska” Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Kurator: dr Katarzyna Gemborys

Organizatorem wydarzenia jest: Centrum Dziedzictwa Szkła Krosno z Fundacją Prosto do Ucha z mecenatem Miasta Krosno.

Wystawa pod patronatem:

-Magazynu „Szkło i Ceramika”/ Instytut Łukasiewicza

-Magazynu PLN Design

-Katedry Mediacji Sztuki ASP Wrocław

-Fundacji Fly with Art / Europejski Festiwal Szkła

-Fundacji DEDEWAY

Wydarzenie dofinansowano ze środków Miasta Krosna

Wystawa ceramiki unikatowej i szkła artystycznego „Wenus w Marsie / Mars w Wenus” w Centrum Dziedzictwa Szkła w Krośnie  łączy sztukę, refleksję i społeczny manifest w jedno harmonijne doświadczenie wizualne. Prace stanowią głęboki dialog między formą, materiałem a przesłaniem, ukazując złożoność kobiecości i jej miejsce w XXI wieku.

Prezentowana m.in. kolekcja „Feminatywy” Natalii Komorowskiej na wystawie jest naturalnym rozszerzeniem obronionego z wyróżnieniem dyplomu magisterskiego uzyskanego w 2024 roku na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, na Wydziale Ceramiki i Szkła. Projekt ten powstał pod kierunkiem – prof. Przemysława Lasaka, specjalizującego się w ceramice unikatowej, oraz prof. Małgorzaty Dajewskiej, ekspertki w dziedzinie sztuki szkła.

Natalia Komorowska w pracach wykorzystuje ceramikę jako skórę, naczynie dla duszy, a szkło jako medium ulotne, przenikające nasze zmysły i chwile. To połączenie odzwierciedla biologiczne i funkcjonalne aspekty kobiecości, aspiracje oraz siłę ducha, tworząc wizualny manifest odrodzenia i osobistej transformacji.

Jarosław Kozioł, absolwent uczelni technicznych i Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, specjalizuje się w technikach hutniczych, szkliwieniach i witrażach. Jego prace w przestrzeni trójwymiarowej, w tym szkła rzeźby i witraże, odzwierciedlają jego drogi twórcze i poszukiwania w obszarze malarstwa, architektury i sztuki szklarskiej. Kolekcje Kozioła to unikatowe dzieła, tworzone w duchu yin i yang, będące wyrazem równowagi i harmonii, które symbolizują osobiste odrodzenie i siłę wewnętrzną. Techniki hutnicze, klasyczny witraż oraz eksperymenty z materiałem tworzą niezwykłe kompozycje, które dopełniają wizualny przekaz wystawy.

Natalia Komorowska

2024 roku obroniła tytuł magistra na Wydziale Ceramiki i Szkła z wyróżnieniem pod kierunkiem prof. Przemysława Lasaka (ceramika unikatowa) i prof. Małgorzaty Dajewskiej (szkło artystyczne) na Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. W 2022 ukończyła Mediację Sztuki i Szkło artystyczne również na poziomie magisterskim.

Artysta jest laureatką m.in.:międzynarodowej nagrody Alexandera Tutsek Stiftung Award 2022 Nagroda Studencki Nobel w kategorii sztuka Laureatką nagrody w konkursie na najciekawszą osobowość w dziedzinie sztuk wizualnych Nówka Sztuka 2022 Fundacji State of Poland; Złota Paletka w konkursie Inspiracje Fundacji Sztuki Współczesnej PALETA w Warszawie nagroda dla młodych artystów szkła w The Glass Prize 2019 Warm Glass UK;II miejsce w konkursie krajowym Młodzi na Start 2020 ELLE Decoration Finalistka m.in. The Venice Glass Week konkursu i wystawy HUB Under35 , 2021 i 2024 w Palazzo Loredan dell’Ambasciatore w Wenecji czy MilanoVetro-35 w Muzeum Zamku Sforzów w Mediolanie w 2024 roku, 2019 konkursu NanoArt w Galerii Roi Doré w Paryżu Francja; Master of Crystal 2018 w Pradze. Stypendysta m.in. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego( 2017 i 2019); Prezydenta Wrocławia; Miasta Krakowa; Rektora ASP we Wrocławiu; Marszałka Dolnego Śląska; Marszałka Zachodniopomorskiego; Marszałka Opolskiego i Marszałka Wielkopolskiego.Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego “Młoda Polska” 2025

Udział w ponad 10 wystawach indywidualnych w Polsce i ponad 100. wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą: Niemcy, Włochy, Francja, Singapur, Czechy, Słowacja, USA, Ukraina, m.in. w ramach The Venice Glass Week jako finalistka konkursu HUB Under35, 2021, Wenecja, Włochy czy MilanoVetro-35 w Mediolanie w 2024 roku.

Jarosław Kozioł

Artysta multidyscyplinarny, który za pomocą szklanych obiektów spogląda w głąb ludzkiej duszy. Architekt, art-terapeuta, audio-psycho-fonolog. Głównym obszarem jego poszukiwań jest wpływ kształtu i jakości przestrzeni na kondycję psychiczną człowieka, jego samopoczucie, procesy motywacyjne i rozwój.

Ma na swoim koncie 5 wystaw indywidualnych i ponad 40 zbiorowych w kraju i za granicą: USA, Wielka Brytania, Niemcy, Włochy, Litwa, Bułgaria, Czarnogóra. Stypendysta programu Kultura Polska na Świecie. Finalista międzynarodowych konkursów, m.in. HUB Under35 na festiwalu The Venice Glass Week 2021.

Jego prace były publikowane w wielu wydawnictwach, m.in. New Glass Review 42, na liście 100 najlepszych artystów szkła wg Corning Museum of Glass, s. Nowy Jork, USA.

Absolwent Politechniki Opolskiej, Politechniki Śląskiej, Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Uniwersytetu SWPS.

Wystawa prac dyplomowych 2025 CDS-Krosno  otwarta do 10.06.2025 w Budynku Głównym CDS

W roku szkolnym 2024/25 w ramach specjalności Snycerstwo powstało 7 prac dyplomowych: 1 mebel, 2 rzeźby, 3 płaskorzeźby i 1 drzeworytniczy tryptyk. Uczniowie wybrali wątki związane z ich zainteresowaniami, będące również wyrazem ich artystycznych ambicji. W realizację prac zaangażowali oni nabytą wiedzę, umiejętności oraz szeroką gamę dłut o różnych kształtach i wielkościach.

Michał Foryt wykonał rzeźbiony taboret; ten temat wynikał z jego preferencji rzemieślniczych. Stolarstwo, obok snycerstwa to główne hobby Michała, który jest też autorem kilku ciekawych obiektów użytkowych. Jego taboret wyróżnia się prostą i solidną konstrukcją oraz oryginalną dekoracją. Jest zbudowany z pięknego drewna modrzewiowego a precyzyjnie wycięty zgeometryzowany motyw reliefowy nawiązuje do modrzewiowych szyszek.

Zuzanna Niebieszczańska jest autorką płaskorzeźby poświęconej pamięci artysty ludowego Andrzeja Tarki, który ją zainteresował rzeźbą i sztukami plastycznymi. Przedstawia jego portret w niekonwencjonalnej formie jako poziomo wykadrowane zbliżenie twarzy z detalami i bogatą materią fakturalną. Zuzia musiała zmierzyć się z niełatwym zadaniem wyrzeźbienia iluzji trójwymiarowej bryły na dużym formacie, w który zostały wkomponowane motywy prac Jędrka.

Dagmara Oryszczak podjęła w swojej pracy dyplomowej problem przemysłowej hodowli zwierząt, w której zwraca uwagę na jej przemocowy charakter. Bohaterami drzeworytniczego tryptyku są: krowa, świnia i kura. Przedstawienie tych trzech zwierząt ma charakter plakatowy i nawiązuje do nurtu komunikacji idei społecznych. Posiada bogatą gamę światłocieniowych graficznych środków wyrazu. Dagmara wykorzystała klasyczną technikę grafiki warsztatowej do wyartykułowania własnych refleksji i obaw związanych ze statusem zwierząt we współczesnym świecie.

Dla Martyny Pasek obok sztuki i koni, to mistyczny świat Indian jest częścią jej życiowych pasji. Nie dziwi zatem fakt, że jej praca dyplomowa przedstawia postać z tego kręgu kulturowego w fazie mistycznego uniesienia, w towarzystwie form, nawiązujących do indiańskich wigwamów stanowiących dekoracyjne motywy. Autorka wybrała czystą powierzchnię pracy w celu podkreślenia subtelności motywu.

Oliwia Rodak również sięgnęła do własnych retrospekcji i wyrzeźbiła wyobrażenie gnoma ulicznego inspirowanego postacią tragicznie zmarłego muzyka rap i hip – hop Tupaca Shakura. Przybrał on formę nawiązującą do krasnala ogrodowego. Zwraca uwagę sposób kształtowania materii rzeźbiarskiej oraz barwna polichromia.

Klaudia Szarek wykonała płaskorzeźbę zatytułowaną „Na łące”. Motywem przewodnim pracy są trzy baraszkujące w trawie zające. Jej inspiracją były tajemnicze „wirujące” zające połączone uszami, spotykane w sztuce średniowiecznej i, co ciekawe, w ornamentyce buddyjskiej, islamskiej, żydowskiej i chrześcijańskiej. Klaudia wyrzeźbiła swoją kompozycję za pomocą bogatego instrumentarium, złożonego z wielu dłut. Piękną oliwkową barwę nadała pracy polichromia i woski.

Tematem rzeźby Kai Wojtuń  – fanki nurkowania – jest egzotyczna, maleńka w naturze żabnica z rodziny melanocetus, żyjąca na wielkich głębokościach, zwana czarnym diabłem. Praca Kai jest jej interpretacją i wyrazem fascynacji niezwykłymi kształtami i oryginalnymi detalami, np. bioluminescencyjnym wabikiem przyciągającym stworzenia, którymi się żywi. Rzeźba wymagała wielu zabiegów technicznych oraz polichromii i woskowania. Zwraca uwagę zróżnicowana faktura oraz efektowne połączenie drewnianej materii z granitową podstawą.

Paweł Leszega

Uczniowie klasy V w ramach specjalizacji projektowania przestrzeni, wykonali prace, głównie projektowe oraz kilka osób wykonało kompozycje  przestrzenne w formie makiet.

Zadania te realizowane były w programach graficznych przeznaczonych do projektowania przestrzennego .

Młodzi projektanci wykonali projekty o następującej tematyce:

1. Aleksandra Lekostaj „ Kuchnia inspirowana twórczością Jerzego Nowosielskiego”
2. Amelia Oleś – „Kamień we wnętrzu”
3. Małgorzata Targ – „Biblioteka z czytelnią dla dzieci”
4. Julia Biskup – „Wnętrze w stylu rustykalnym”
5. Sylwia Solińska – „Projekt elektrowni O”
6. Jagoda Szerląg – „Restauracja w stylu koreańskim”
7. Wiktoria Dubis -„Bar chiński”
8. Julia Nogal – „Weranda”, wykonała lampę wiszącą w skali 1:1
9. Maja Korzeniowska – „Bajeczny gród”, makieta przestrzenna
10. Jagoda Tomkowicz – „Upiór w operze” scenografia do przedstawienia teatralnego w formie makiety
11. Julia Durał – „SIX”, projekt scenografii prezentowanej na deskach Krośnieńskiego Regionalnego Centrum Kultur Pogranicza w trakcie musicalu „SIX”, który miał swój debiut 9 stycznia 2025 r.

Większość prac zawiera kody QR, które po zeskanowaniu wprowadzają nas do wnętrza, gdzie możemy odbyć wizytę wirtualną.

Joanna Grudzień – Akslar