Ich huta szkła, usytuowana w Kunratice u Cvikova w Czechach to nie tylko miejsce produkcji, ale także centrum inspiracji i innowacji. Każdy element, który opuszcza ich pracownię, jest przejawem talentu, pasji i zaangażowania. Co wyróżnia szkło Pačinków?  Bezkompromisowe dążenie do perfekcji, dbałość, wyobraźnia, ponadczasowa lekkość. Świat szkła to dla nich niewyczerpane źródło możliwości. Eksperymentują z formą, paletą barw i technikami, aby tworzyć niepowtarzalne artefakty, które pobudzają zmysły i poruszają serce. Trudno się więc dziwić, że szkła tych artystów zdobyły uznane na całym świecie. Pod kierownictwem mistrza Jiřího Pačinka w Kunratice u Cvikova powstają ekskluzywne rzeźby szklane, które zdobią prywatne kolekcje w Hollywood, pomieszczenia Watykanu oraz prestiżowe sportowe galerie sław, potwierdzając tym samym pozycję studia jako absolutnej czołówki współczesnej sztuki szklarskiej.

Dzieła Pačinków, które oglądała widownia największych centrów kultury i sztuki zawitały tym razem do Krosna. Centrum Dziedzictwa Szkła zaprasza na wystawę wyjątkową – pierwszą w Polsce prezentację mistrzowskiej pracowni szkła współczesnego.

Wystawa będzie czynna do 13 września br. Zapraszamy

ARTYŚCI FESTIWALU
• Mykhaylo Bokotey (UA)
• Rafał Kaufhold (PL)
• Remigijus Kriukas (LT)
• Mariusz Łabiński (PL)
• Igor Wójcik (PL)

GOŚCIE FESTIWALU
• Katarzyna Harasym (PL)
• Anna Matczak (PL)
• Katarzyna Pilic (PL)
• Jiří Tesař (CZ)
• Lucie Tesařová (CZ)
• Natalia Dzidowska (PL)
• Róża Wójcik (PL)

STUDENCI
• Natalia Bachowska (PL)
• Julia Ciułek (PL)
• Justyna Dżaman (PL)
• Milena Klimańska (PL)
• Zuzanna Kolińska (PL)
• Małgorzata Latoch (PL)
• Małgorzata Pabich (PL)

Wystawa będzie dostępna od 23 maja do 30 czerwca 2026 roku, natomiast wernisaż odbędzie się 23 maja o godz. 15.00. Pokazy formowania szkła zaplanowano na 23–24 maja 2026 roku o godz. 14.30.

Projekt został dofinansowany z budżetu Gminy Miasto Krosno.

W tym roku 12 osób wybrało specjalizację ze wzornictwa artystycznego – mamy więc na wystawie makiety, tkaniny, elementy stroju, lampy wiszące i stojące, kompozycje przestrzenne oraz kompozycje instalowane na ścianie.

W 2026 roku na specjalizacji artystycznej Snycerstwo powstało 7 prac dyplomowych: 3 rzeźby i 4 płaskorzeźby. Autorki wybrały tematy mitologiczne, studia portretowe i martwą naturę.

Ekspozycję uzupełnia bogaty zestaw prac w innych technikach, czyli tzw. aneksy – obrazy, rysunki, grafiki.

Całość barwna, intensywna, tematycznie bardzo różnorodna, dowodzi sprawności manualnej młodych twórców, którzy właśnie wchodzą na „rynek sztuk plastycznych”. Pełni planów i nadziei. Oby ich artystyczna droga przyniosła oczekiwane owoce. Z pewnością o wielu z nich jeszcze niejeden raz usłyszymy.

Wystawa w sali wystaw czasowych CDS, ul. Blich 2, Krosno czynna będzie do 20 czerwca br. Wernisaż 24.04. od godz. 17:00, wstęp wolny.

Zapraszamy!

Celem zorganizowania wystawy prac uczniów i spotkania nauczycieli  jest integracja środowiska nauczycielskiego regionu, wymiana doświadczeń pedagogicznych, popularyzowanie rzeźby jako dyscypliny plastycznej w regionie, inspirowanie uczniów do doskonalenia umiejętności  artystycznych i motywowanie do twórczych działań, współpraca ze  szkołami plastycznymi regionu i instytucjami kultury regionu.

Uczniowie klas V w liceach plastycznych realizują prace dyplomowe z przedmiotów kierunkowych oraz dodatkowo wybierają aneks z wybranej dyscypliny plastycznej z rysunku, malarstwa lub rzeźby. Po wyłonieniu tematu zadania, opracowaniu koncepcji i projektów przestępują do wykonania form przestrzennych w materiale, rysunków na kartonie lub obrazów na płótnie.

Na wystawie prezentowane są rzeźby z kilku ostatnich lat, można oglądać rzeźby realizowane najczęściej w gipsie, ceramice oraz w technikach autorskich w których wykorzystywany jest drut, papier i tkaniny.

Jeśli chodzi o tematykę realizowanych prac, najczęściej pojawiają się motywy związane z figurą ludzką. Są to głowy, popiersia, całe postacie lub fragmenty postaci. Często uczniowie sięgają również po temat zwierzęcia, traktując go jako studium ruchu i charakteru formy. Pojawiają się także postacie wyobrażone – bohaterowie z wyobraźni, formy fantastyczne lub symboliczne.

Grzegorz Tomkowicz

Wystawa „Panta rhei” obejmuje szklane obiekty artystyczne inspirowane naturą wody oraz doświadczeniem uważnego patrzenia. Artystka bada relacje między wodą a szkłem – dwoma żywiołami o wspólnej naturze.  Delikatnymi i kruchymi, a jednocześnie potężnymi, nieprzewidywalnymi i niemożliwymi do pełnego ujarzmienia.

Prezentowane obiekty są próbą „zatrzymania” ulotności – refleksów, ruchu, drgań światła – i zapisem fascynacji wodą jako żywiołem, procesem i metaforą nieustannej zmiany. Ekspozycja obejmuje kilka prac z cyklu łączącego szkło z abstrakcyjną fotografią refleksów wodnych, rozwijanego przez artystkę ​w ostatnich latach.

* * *

KATARZYNA PILCH – Urodzona w 1997 roku w Krakowie, w rodzinie artystów rzeźbiarzy – Jacka Pilcha i Małgorzaty Zabierowskiej-Pilch.

W latach 2010–2022 trenowała wioślarstwo w klubach UKS 1993 Kraków oraz AZS AWF Kraków. Reprezentowała Polskę na wielu międzynarodowych zawodach, m.in.: Mistrzostwach Świata – Hamburg, Niemcy, 2014; Rotterdam, Holandia, 2016; Mistrzostwach Europy – Hazewinkel, Belgia, 2014; Racice, Czechy, 2015; Ratzeburg, Niemcy, 2016, oraz na Młodzieżowych Igrzyskach Olimpijskich – Nanjing, Chiny, 2014.

W 2016 roku otrzymała stypendium sportowe USC Full Tuition Athletic Scholarship i rozpoczęła studia na Uniwersytecie Południowej Kalifornii w Los Angeles. Przez cztery lata łączyła intensywny trening z nauką, studiując kognitywistykę – interdyscyplinarną dziedzinę badającą mózg, umysł i świadomość. W 2018 roku rozpoczęła studia w Roski School of Art and Design w Los Angeles, które ukończyła z wyróżnieniem w 2020 roku. Otrzymała Renaissance Scholar Prize – nagrodę przyznawaną dziesięciu najlepszym studentom Uniwersytetu Południowej Kaliforni oraz PAC-12 Postgraduate Scholarship – stypendium Konferencji PAC-12 dla najlepszych sportowców, przeznaczone na pokrycie kosztów kontynuacji nauki na studiach drugiego stopnia. Otrzymała także kilka innych nagród akademickich i sportowych, m.in. David X. Marks Scholar-Athlete Award, CRCA Division, National Scholar Athlete Award.

Nagrody te umożliwiły jej studia na Uniwersytecie Cambridge w Wielkiej Brytanii, 2020–2021. Pracę magisterską poświęciła koncepcji „uważnej fotografii”, łączącej praktykę medytacji i sztuki w procesie świadomego patrzenia. W tym czasie reprezentowała uczelnię w prestiżowych regatach Oxford and Cambridge Boat Race oraz Henley Royal Regatta.

Po ukończeniu studiów za granicą powróciła w 2021 roku do Krakowa. W latach 2023–2025 realizowała podyplomowe studia na Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu, w Pracowni Ekspansji Szkła prof. Małgorzaty Dajewskiej. Od 2025 roku kontynuuje naukę w tej uczelni na studiach magisterskich na kierunku Sztuka i Wzornictwo Szkła.

Brała udział w licznych wystawach w Polsce i za granicą, m.in.: UCS Roski Undergraduate Open Studios, Los Angeles, 2019; Intermediate Photography Student Exhibition, Los Angeles, 2020; Glass and Love – Performance, Venice Glass Week, 2025; Glass and Love, Liberec, 2025; Czuję, Ufam, Płynę, Galeria BB, Kraków, 2025/6.

Twórczość Kamili jest procesem ciągłej przebudowy i ewolucji. Artystka pracuje ze szkłem w płomieniu palnika, a technologia neonów i plazmy staje się dla niej narzędziem zarówno technologicznego eksperymentu, jak i poetyckiego wyrazu. Testuje granice materiału, światła
i energii, nieustannie poszukując nowych sposobów wizualnej i emocjonalnej ekspresji. W jej obiektach wnętrza są żywe — wypełnione rozrzedzonymi gazami szlachetnymi pobudzonymi wysokim napięciem, które wytwarzają ulotne, pulsujące światło. To światło,efemeryczne i nieuchwytne, staje się metaforą stanu współczesnej egzystencji.

Tytuł wystawy „Egzystencja rozrzedzona” odwołuje się zarówno do fizycznych
właściwości prac — wykorzystania gazów szlachetnych w roli świetlnego medium — jak i do emocjonalnego pejzażu współczesnego życia, w którym intensywność doświadczeń często
ustępuje miejsca znużeniu, przebodźcowaniu lub wewnętrznemu rozproszeniu. W świecie, który wymaga od człowieka nieustannej gotowości, reakcji i rozwoju, subtelniejsze przeżycia
bywają spychane na margines percepcji. Rzeźby Kamili balansują zatem na granicy światła i ciemności, obecności i ulotności, napięcia i ukojenia — stając się wizualnym komentarzem do codziennego stanu zawieszenia.

Ważnym wymiarem tej wystawy jest także osobiste doświadczenie artystki. Życie z ADHD wiąże się dla niej z nieustannym poszukiwaniem impulsów, oscylowaniem między ekscytacją a przeciążeniem oraz lękiem przed „rozrzedzoną rzeczywistością” — przestrzenią, w której intensywność odczuć słabnie, a niepewność zaczyna dominować nad ambicją. Świetlne rzeźby stają się materializacją tego napięcia: mikroskopijnych wyładowań, ciągłego
przepływu energii, chwilowej intensywności i delikatności zarazem.

Wystawa Kamili Mróz zaprasza do introspekcji, do uważnego spojrzenia na światło, które migocze na granicy widzialności, i na emocje, które — podobnie jak gaz zamknięty w szklanej formie — zmieniają swoje stany, przepływy i intensywności. To opowieść o współczesnej 
egzystencji, w której wzmożenie i ulotność tworzą wspólny, nieustannie pulsujący rytm.

Każdy z szesnastu naszyjników ma niepowtarzalny, indywidualny charakter wynikający zarówno z ręcznego wykonania szklanych medalionów, jak i ich fantazyjnej oprawy według autorskiego projektu Marty Bożek-Pocenty.

Kolekcja ma charakter limitowany i prezentowana będzie w hallu CDS od stycznia do maja 2026 roku, chyba że wcześniej wszystkie znajdą nabywców:)

Beata Szajna jest aktywna również w dziedzinie sztuk wizualnych (m.in. malarstwie i rysunku). I część tego artystycznego dorobku zobaczymy także na tej wystawie.

***

Beata Szajna od 1998 roku zatrudniona w Krośnieńskich Hutach Szkła (obecnie Krosno Glass S.A.) na stanowisku specjalista projektant. Zajmuje się projektowaniem szkła, tworzy kolekcje autorskie oraz projekty na zamówienie klientów z całego świata. Jej prace były prezentowane na ok. 30 wystawach zbiorowych i targach na terenie Polski, Niemiec, Austrii, Włoch, Francji, Stanów Zjednoczonych, Anglii, Izraela i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. 

Jest laureatką licznych nagród i wyróżnień, m.in. „Złote Ville” za zestaw szkła artystycznego Molly, 2014; Laur Klienta, 2011; Dobry Design za Karafkę Vinoteca, 2015. Jej wazon Samara, zaprojektowany na Targi we Frankfurcie w 2005 roku, został zaprezentowany na wystawach w Mediolanie 2019 i Dubaju, 2021 i był jednym z najchętniej kupowanych produktów Krośnieńskich Hut Szkła w pierwszym dziesięcioleciu XXI wieku – wyprodukowano i sprzedano ponad 25.000 sztuk wazonów.

***

Beata Szajna łączy w sobie racjonalny umysł projektanta, którego zadaniem jest stworzenie szkła nie tylko użytkowego, ale i użytecznego z pasją i nadwrażliwością artysty, szukającego języka dla emocji i złożoności świata. Dzięki tej dwoistości powstają dzieła różnorodne. Proste w formie, wręcz ascetyczne, albo dla odmiany rzeźbiarskie, czy wręcz malarskie. Jedne są klasyczne, eleganckie i powściągliwe, inne nowoczesne, bogate, nieoczekiwane. Mamy więc szkła zachwycające harmonią i spokojem, urzekające gładką powierzchnią i wysmakowanym kolorem szklanego tworzywa i mamy giętą materię poddającą się woli twórcy, nowoczesne akcenty, kształty i formy. Wiele z jej prac, choć nie zatraca funkcji użytkowych, śmiało może pełnić rolę skończonych i oryginalnych dekoracji wnętrz. Bogactwo wyobraźni, wrażliwość na trendy w designie, oraz na ponadczasowe piękno sprawiają, że wszystkie zaprojektowane przez Szajnę szkła to dzieła zwracające uwagę i budzące zachwyt. Od kompletów szkła stołowego po dużych rozmiarów wazony, czy butle. A, że projektantka jest czynna zawodowo – z pewnością zobaczymy jeszcze wiele interesujących realizacji.