Wystawa „Panta rhei” obejmuje szklane obiekty artystyczne inspirowane naturą wody oraz doświadczeniem uważnego patrzenia. Artystka bada relacje między wodą a szkłem – dwoma żywiołami o wspólnej naturze.  Delikatnymi i kruchymi, a jednocześnie potężnymi, nieprzewidywalnymi i niemożliwymi do pełnego ujarzmienia.

Prezentowane obiekty są próbą „zatrzymania” ulotności – refleksów, ruchu, drgań światła – i zapisem fascynacji wodą jako żywiołem, procesem i metaforą nieustannej zmiany. Ekspozycja obejmuje kilka prac z cyklu łączącego szkło z abstrakcyjną fotografią refleksów wodnych, rozwijanego przez artystkę ​w ostatnich latach.

* * *

KATARZYNA PILCH – Urodzona w 1997 roku w Krakowie, w rodzinie artystów rzeźbiarzy – Jacka Pilcha i Małgorzaty Zabierowskiej-Pilch.

W latach 2010–2022 trenowała wioślarstwo w klubach UKS 1993 Kraków oraz AZS AWF Kraków. Reprezentowała Polskę na wielu międzynarodowych zawodach, m.in.: Mistrzostwach Świata – Hamburg, Niemcy, 2014; Rotterdam, Holandia, 2016; Mistrzostwach Europy – Hazewinkel, Belgia, 2014; Racice, Czechy, 2015; Ratzeburg, Niemcy, 2016, oraz na Młodzieżowych Igrzyskach Olimpijskich – Nanjing, Chiny, 2014.

W 2016 roku otrzymała stypendium sportowe USC Full Tuition Athletic Scholarship i rozpoczęła studia na Uniwersytecie Południowej Kalifornii w Los Angeles. Przez cztery lata łączyła intensywny trening z nauką, studiując kognitywistykę – interdyscyplinarną dziedzinę badającą mózg, umysł i świadomość. W 2018 roku rozpoczęła studia w Roski School of Art and Design w Los Angeles, które ukończyła z wyróżnieniem w 2020 roku. Otrzymała Renaissance Scholar Prize – nagrodę przyznawaną dziesięciu najlepszym studentom Uniwersytetu Południowej Kaliforni oraz PAC-12 Postgraduate Scholarship – stypendium Konferencji PAC-12 dla najlepszych sportowców, przeznaczone na pokrycie kosztów kontynuacji nauki na studiach drugiego stopnia. Otrzymała także kilka innych nagród akademickich i sportowych, m.in. David X. Marks Scholar-Athlete Award, CRCA Division, National Scholar Athlete Award.

Nagrody te umożliwiły jej studia na Uniwersytecie Cambridge w Wielkiej Brytanii, 2020–2021. Pracę magisterską poświęciła koncepcji „uważnej fotografii”, łączącej praktykę medytacji i sztuki w procesie świadomego patrzenia. W tym czasie reprezentowała uczelnię w prestiżowych regatach Oxford and Cambridge Boat Race oraz Henley Royal Regatta.

Po ukończeniu studiów za granicą powróciła w 2021 roku do Krakowa. W latach 2023–2025 realizowała podyplomowe studia na Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu, w Pracowni Ekspansji Szkła prof. Małgorzaty Dajewskiej. Od 2025 roku kontynuuje naukę w tej uczelni na studiach magisterskich na kierunku Sztuka i Wzornictwo Szkła.

Brała udział w licznych wystawach w Polsce i za granicą, m.in.: UCS Roski Undergraduate Open Studios, Los Angeles, 2019; Intermediate Photography Student Exhibition, Los Angeles, 2020; Glass and Love – Performance, Venice Glass Week, 2025; Glass and Love, Liberec, 2025; Czuję, Ufam, Płynę, Galeria BB, Kraków, 2025/6.

W walentynkowy weekend gościć będziemy Natalię Komorowską — artystkę, rezydentkę Centrum Dziedzictwa Szkła oraz Krakowskiej Huty Szkła, realizującą stypendium w ramach programu Młoda Polska Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Wydarzenie — spotkanie autorskie z artystką — odbędzie się w ramach cyklu „Krośnieńskie Spotkania ze Szkłem” i będzie połączone z pokazem warsztatowym w hucie szkła oraz wykładem poświęconym wykorzystaniu szkła i ceramiki w medium rzeźbiarskim.

Spotkanie stanowi zapowiedź wystawy „Rytuał uważności – druga skóra”, prezentowanej w terminie marzec–kwiecień 2026 w Galerii Krakowskiej Huty Szkła (ul. Lipowa 2).

***

Twórczość Kamili jest procesem ciągłej przebudowy i ewolucji. Artystka pracuje ze szkłem w płomieniu palnika, a technologia neonów i plazmy staje się dla niej narzędziem zarówno technologicznego eksperymentu, jak i poetyckiego wyrazu. Testuje granice materiału, światła
i energii, nieustannie poszukując nowych sposobów wizualnej i emocjonalnej ekspresji. W jej obiektach wnętrza są żywe — wypełnione rozrzedzonymi gazami szlachetnymi pobudzonymi wysokim napięciem, które wytwarzają ulotne, pulsujące światło. To światło,efemeryczne i nieuchwytne, staje się metaforą stanu współczesnej egzystencji.

Tytuł wystawy „Egzystencja rozrzedzona” odwołuje się zarówno do fizycznych
właściwości prac — wykorzystania gazów szlachetnych w roli świetlnego medium — jak i do emocjonalnego pejzażu współczesnego życia, w którym intensywność doświadczeń często
ustępuje miejsca znużeniu, przebodźcowaniu lub wewnętrznemu rozproszeniu. W świecie, który wymaga od człowieka nieustannej gotowości, reakcji i rozwoju, subtelniejsze przeżycia
bywają spychane na margines percepcji. Rzeźby Kamili balansują zatem na granicy światła i ciemności, obecności i ulotności, napięcia i ukojenia — stając się wizualnym komentarzem do codziennego stanu zawieszenia.

Ważnym wymiarem tej wystawy jest także osobiste doświadczenie artystki. Życie z ADHD wiąże się dla niej z nieustannym poszukiwaniem impulsów, oscylowaniem między ekscytacją a przeciążeniem oraz lękiem przed „rozrzedzoną rzeczywistością” — przestrzenią, w której intensywność odczuć słabnie, a niepewność zaczyna dominować nad ambicją. Świetlne rzeźby stają się materializacją tego napięcia: mikroskopijnych wyładowań, ciągłego
przepływu energii, chwilowej intensywności i delikatności zarazem.

Wystawa Kamili Mróz zaprasza do introspekcji, do uważnego spojrzenia na światło, które migocze na granicy widzialności, i na emocje, które — podobnie jak gaz zamknięty w szklanej formie — zmieniają swoje stany, przepływy i intensywności. To opowieść o współczesnej 
egzystencji, w której wzmożenie i ulotność tworzą wspólny, nieustannie pulsujący rytm.